Haarlemse lente 2013



Mariëlle Buitendijk laat een werk zien dat bestaat uit schilderijen met hetzelfde motief. Het onderwerp van de panelen is de imperfectie die ontstaat tijdens het maakproces. De handelingen die zij verricht bestaan uit het telkens opnieuw bepalen van een portretformaat, het uit de hand zagen van de drager, het zoeken naar een neutraal grijs, het uit de hand insnijden van de lijnen in het paneel en het maken van vlakken. Deze handelingen geven ruimte voor de kleine afwijkingen.
De schilderijen ontstaan niet naast elkaar, maar volgen elkaar na iedere handeling op. Er wordt tijdens dit proces geen onderlinge vergelijking opgezocht.
Bij de presentatie zoekt Buitendijk naar hoe de betekenis van het werk verandert door twee schilderijen naast elkaar te hangen, of door de panelen in gelijkwaardige ruimtes op identieke wijze te positioneren.
www.mariellebuitendijk.com

Het werk van Berndnaut Smilde bestaat uit installaties, sculpturen en foto’s. Hij werkt vaak site specific waarbij hij reageert op de geschiedenis of architectuur van een ruimte. De omgeving van het werk speelt een belangrijke rol.
De serie Gamut, die hij zal plaatsen bij Horizonverticaal, bestaat uit een reeks pilaren met landschappen. Deze panoramische beelden zijn direct op houten kolommen geprint waardoor de afbeelding als het ware is opgenomen in het materiaal. De houtnerven van de ondergrond verraden de drager net zoals gegoten betonnen constructies dat doen. De voorstellingen zijn afkomstig van oude postkaarten die staan voor een representatie van het ideale, het exotische. Het zijn 'gezuiverde landschappen' ontdaan van storende infrastructuur. Je zou ze kunnen zien als een bemiddelaar tussen ons verwachtingspatroon en de realiteit.
www.berndnaut.nl

Jeroen Glas zal een werk maken met behulp van een microcomputer. Zijn lichtkunstwerk kunnen aansturen door een (interactief) apparaat is al een tijdlang een grote wens geweest. In Horizonverticaal gaat hij de ruimtes van het gebouw vertalen in pulserende lichtsterktes. Het lichtwerk in kwestie is een knipperende buitenlamp naast de voordeur. De lamp geeft de lichtsterkte van elke openbare ruimte in het gebouw weer. De tijdsduur van elke lichtwaarde hangt af van de grootte van elke ruimte. Hoe groter de ruimte, hoe langer de lamp op de desbetreffende lichtwaarde blijft hangen. De lichtwaarde en tijdsduur worden berekend met een algoritme. Zo ontstaat er een schematische weergave van de lichtsituatie binnen. Een lichtkaart, of lichtmorse van het gebouw.

In het gebouw doet hij tevens kleine ingrepen op verborgen plekken. Zijn aandacht gaat dan vooral uit naar roosters, raamwerken en nisjes die als filter kunnen dienen voor een lichtbron. In zijn lichtobjecten gebruikt hij meestal een canvas als filter. Hij vervangt dit canvas nu door de roosters etc. in het gebouw.
www.jeroenglas.nl

Curator: Caroline de Bruijn